ਲੁਧਿਆਣਾ : ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ 17 ਸਾਲਾ ਸੀਆ (Siya) ਪਾਂਡੇ 11ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਵਜੋਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੁਨਹਿਰੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਛਿਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ‘ਕਲਾਸਰੂਮ’ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਇੱਕ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਰੇਹੜੀ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬੇਕਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਦਿਵਸ ’ਤੇ ਸੀਆ (Siya) ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੱਸਦਿਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਬਕ ਸਿਖਾਏ ਹਨ। ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਥਰੀਕੇ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀਆ (Siya) ਪਿਛਲੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਸਰਾਭਾ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਉੱਦਮ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਇਹ ਕੰਮ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਬੇਕਰੀ ਦੇ ਸ਼ੌਕ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੀਆ (Siya) ਦਾ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ 7:30 ਵਜੇ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁਪਹਿਰ 3 ਵਜੇ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਪਰਤ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਨਾਲ ਬੇਕਰੀ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ 7 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਰੇਹੜੀ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਾਤ 11:30 ਵਜੇ ਤੱਕ ਮਿਠਾਈਆਂ ਤੇ ਬੇਕਰੀ ਉਤਪਾਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਰੇਹੜੀ ’ਤੇ ਬ੍ਰਾਊਨੀਜ਼, ਚੀਜ਼ਕੇਕ, ਕੁਨਾਫਾ, ਕੂਕੀਜ਼, ਲੰਡਨ ਕੈਰੇਮਲ ਚਾਕਲੇਟ ਕੇਕ, ਨਿਊਟੈਲਾ ਚੋਕੋਪਾਈ, ਵਾਲਨਟ ਪਾਈ ਅਤੇ ਐਪਲ ਪਾਈ ਵਰਗੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਪਕਵਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦਿਨ ਭਰ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਧਾ ਰੇਹੜੀ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂਕਿ ਮਾਤਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਉਤਪਾਦ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੀਆ (Siya) ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੌੜੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੇਕਰੀ ਸ਼ਾਪ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੜ੍ਹਾਈ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦਿਆਂ ਸੀਆ (Siya) ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੀ। ਅਧਿਆਪਕ ਦਿਵਸ ਮੌਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅਸਲ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿਹਨਤ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਲਗਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸਮਝਾਈ ਹੈ।” ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਰੇਹੜੀ ਹੁਣ ਸੀਆ (Siya) ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਕਲਾਸਰੂਮ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਸਿੱਖ ਰਹੀ ਹੈ।
