ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ: ਕੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੰਜਾਬੀ ਗਲੋਬਲ ਸਟਾਰ ਦਿਲਜੀਤ ਦੋਸਾਂਝ ਨਵਾਂ ਸਿਆਸੀ ਆਈਕਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਤਲਾਸ਼ ਹੈ? ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਮੁੱਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਗਾਇਕ-ਅਦਾਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਲਏ ਗਏ ਸਿਆਸੀ ਸਟੈਂਡ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਹੈ। ਗੱਲ ਚਾਹੇ ਵੱਖਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿੱਖ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਫਲਤਾ ਤੱਕ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੰਬੇ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ ਦਿਲਜੀਤ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਕਦੀ ਦੀ ਤੰਗੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਰਾਜ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ। ‘ਜਾਗੋ ਪੰਜਾਬ ਮੰਚ’ ਜੋ ਕਿ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਫੌਜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਸਿਵਲ ਸੁਸਾਇਟੀ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਨੇ ਦੋਸਾਂਝ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿੱਤਰਨ। ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਮੰਚ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥ ਜਨਤਕ ਅਪੀਲ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹ ਐੱਸ ਐੱਸ ਬੋਪਾਰਾਏ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਿਲਜੀਤ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਇਸ ਲਈ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਲਤ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸੱਤਾ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਹੈ।
ਦੋਸਾਂਝ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਆਲਮੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਥਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗੈਰ-ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਦਿੱਖ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਇਕਲੌਤੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲੀ।
ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ‘ਦੇਸੀ ਵਾਈਬ’ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਨ ਬਲਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਮੈਟ ਗਾਲਾ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਹਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲੇ ਕੇਪ (cape) ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਲਾਉਣੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਪੋਸਟ ਕਰਨੀਆਂ ਹੋਣ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਦੇਸੀ ਮੁੰਡੇ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸਟਾਰ ਅਕਸ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
ਦੋਸਾਂਝ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇੱਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਜੋਂ ਉਦੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2020-21 ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਭਰ ਚੱਲੇ ਕਿਸਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ, ਸਗੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ।
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਅਤੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੇ ਸਿਆਸੀ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਸਰਟ ਵਿੱਚ ਖਾਲਿਸਤਾਨੀ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਉਣ ‘ਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਜਤਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਕਾਮਾਗਾਟਾਮਾਰੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਬਣਨ ਤੱਕ ਕਿੰਨਾ ਲੰਬਾ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਵਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ। ਪਰ ਸਵਾਲ ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਕੀ ਉਹ ਸਿਆਸੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਣਗੇ? ਅਤੇ ਕੀ ਉਹ ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣਗੇ? ਇਹ ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਹੀ ਦੱਸੇਗਾ।
